Στη 9 Αύγουστο πήγαμε εμείς (εγώ μαζί τους 2 αδελφούς μου (Ιάκωβος και Κορνέλιος) την κοπέλλα του Ιάκωβου και τον αδελφό της) για μια βόλτα στο χοριό μου όπου έχει ωραίο παγωτό (η μπάλα 80 λεπτά).

Αφού καθάριζα την κουσίνα (ο αδελφός μου μαγείρευε) (κάτι έμαθα στο γεροκομείο) φύγαμε.

Η καθαρή μας κουζίνα

Περάσαμε στο νεκροτάφειο, όπου έχει αυτό το σημείο:

“Πάρκιγκ - μόνο για παππάδες/ποιμένες”

Το έμβλημα της πόλης μας:

Την πόλη μας λένε το Krumbach (Κρούμπαχ), που σημαίνει “στραβό ρυάκι”. Μαζί τα χοριά γύρο-γύρο έχει 12000 κατοικούς. Για μένα όμως είναι χωριό, γιατί το Augsburg είναι μια πόλη και έχει 300000 κατοικούς.

Αυτό το κτίριο είναι η βιβλιοθήκη μας. Παλιά ήταν της πυροσβεστικής (έχουν καινούργιο σπίτι τώρα). Η πυροσβεστική στα χοριά είναι εθελοντική πυροσβεστική, δηλαδή όλοι οι πυροσβεστές έχουν κανονική δουλειά και στη περίπτοση ανάγκης έρθουν από τις δουλειές τους (ή από τα κρεββάτια στη νύχτα) και δουλεύουν σαν πυροσβεστές.

Τελικά φτάσαμε στο παγωτατζίδικο. Εκέι μπορείς να κάτζεις σε ένα μπαλκόνι πάνο από το ποτάμι “Kammel” (Κάμμελ).

Έχει αυτή την όψη:

Η καθολική εκκλησία “St. Michael”

Σπίτια δίπλα το μπαλκόνι

Όχι μακριά είναι η αγωρά μας με το παλιό δημαρχείο:

Ο τείχος από πίσο λέει κάτι από την ιστορία μας:

Ο αυστριακός δικέφαλος γιατί ήμασταν μέρος της Αυστρίας για 200 χρόνια.

Τα δύο εμβλήματα από κάτο είναι της επαρχίας μας (αριστερά) και της πόλης μας (δεξιά).

Τα εμβλήματα κάτο-κάτο δεν έμαθα ακόμα.

Λοιπόν - μια ωραία Κυριακή!